Nuey 的个人资料♥.. n[U]e¥ .. ⊙﹏⊙∥ ~照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
♥.. n[U]e¥ .. ⊙﹏⊙∥ ~12月8日 น.เนย ง้องแง้ง เงอะงะ งุ่มง่าม เอิ๊ก ๆ^^
สเปซ น.เนย เน่าหมดแหล่ว
เจ้าของม่ายมีการเหลียวแลซักนิด
ฮ่วย ๆๆๆ และ ฮ่วย - -"
เค้าก้มะรุ้จาอัพอาไรง่า
มะได้อัพมานานมาก ๆ แระด้วย
อิอิ ..
เอาวะ
อัพกันเน่าแระกัน
ช่วงนี้น้องเนยเรียนหนัก
กลับบ้านก้ต้องกิน แล้วก้นอนอีก
เหนื่อยแย่ ..
อย่าเครียดมากนะจ๊ะ
แค่นี้ก้หน้าแก่เต็มทนแล้ว
คิคิ
ไปละ
จุ๊บ ๆ ง้องแง้ง
im sorry for the things that i didnt say
like how u're the best thing in ma world
and how im so proud to call u .. my girl ..
9月15日 ขอบคุณเดินผ่าน ..
8月18日 กบน้อย ^^"Blog ได้เน่าไปเปนที่เรียบร้อยแล้ว ..
ขาดการดูแล+ใส่ใจจากเจ้าของ
ชิชิ ..
อัพไม่เปนก้บอกเห๊อะ :p
ท่าทางเจ้าของจะลืมไปแล้วว่าเคยมีspace
อัพอาไรดีล่ะ ..
ไม่อยากให้มันร้างนี่นา ><"
theme สีนี้ .. ขอซื้อต่อได้มะเนี่ย
ตั้งแต่เกิดมามะเคยเหนใครใช้
(ได้ข่าวว่าเราเลือกเอง ..)
ตอนนี้ป้าเนยกำลังทรงพระกริ้ว
เราก้มะรุ้เหมือนกันว่าท่านทรงกริ้วด้วยสาเหตุอันใด
คาดว่า โมโหหิวมั้ง .. เหอ ๆ - -"
เลือกวันอัพได้เหมาะนะเนี่ย
วันนี้เปนวัน วิทยาศาสตร์ .. ใช่มั้ย ?
ตกลงนี่มันspaceใครเนี่ย ..
สรุปก้อัพรูปลงไม่ได้อยุ่ดี
spaceนี้ท่าทางจะอาถรรพ์วุ้ย
อ่ะ .. โฆษณา space ห้องมั่งดีก่า
เฮ๊อออ .. ง่วงแย้ววว
ไปนอนละน้า
^________^
7月29日 จ๊ะเอ๋ ~อะแฮ่ม ๆ ..
จาอัพอาไรดีหว่าาาา ><" เจ้าของสเปซเค้าอัพ blog ไม่เปน .. 555 เราเลยมาอัพแทนไปพลาง ๆ ก้ละกัน ^^
ไม่กล้าเปิดเผยตัวอ่ะ ปล่อยให้งงว่า ' เรา ' คือใคร ? .. คิคิ ทำตัวลึกลับ ๆ .. น่าค้นหาดีออก ก๊าก ๆๆ บ้าแหล่ว เอาล่ะ ๆ เข้าเรื่อง ..
อัพไรดีน้าาา ? แอบเผาละกัน เจ้าของสเปซเค้าไม่รู้เรื่องร๊อกกก ขนาดเปิดดูสเปซตัวเอง ยังเปิดไม่เปนเล้ยยย *
เรื่องของเรื่องก้คือว่า เค้าบอกให้เราเอารูปสวย ๆ ของเค้า มาใส่เปน display ให้ด้วย หาได้แต่กบเขียว ๆ อ่ะ ออกจาน่ารักน้า .. หรือว่ามะจิง ?
เด๋วจาอัพรูปลงใน photos ให้นะจ๊ะ ก้คงมีแต่รูปเดิม ๆ น่ะล่ะ .. อ่อ .. เรื่องสำคัญค่ะ
ประกาศ ๆ .. * ขณะนี้เจ้าของสเปซกำลังต้องการความรัก และความอบอุ่นเปนอย่างมาก * เรียกง่าย ๆ ว่า ` ขาดความอบอุ่น ’ .. 555 ตอนนี้กะลังทำตัวเปนเด็กมีปัญหา อยากมีคนให้กอด
เพราะฉะนั้น ..
ใครที่กำลังรู้สึกว่าที่บ้านกะลังขาดหมอนข้างไซส์หย่ายย ย ยๆ สามารถติดต่อโดยตรงที่ป้าเนยได้เลยนะ ไม่คิดค่าบริการอ่ะ กอดฟรี .. ฮ่า ๆ อ่ะ ๆ .. จาอัพเรื่อง อ.ลัดดาสนองตัณหาให้ด้วย ก้ลงความเห็นกันเปนที่เรียบร้อยแล้วว่าเจ๊เปนไบ .. ฮึ่ยยยยยยย ม่ายช๊ายยยยย เค้าล้อเล่นนะตะเองงง .. จริง ๆ แล้วเจ๊ชอบผู้ช๊ายยยยยยยย .. โอเค งั้นตัดประเด็น อ.ลัดดาไปดีกว่า เอาเปนว่าป้าเค้าปลื้มอาจารย์มาก ๆ
ขนาดเรายังแอบปลื้มเรย
คนไรก้มะรุ้ .. ดูบอบบาง น่ารักดี
ช่วงนี้ ที่โรงเรียนก้สอบเสร็จแล้วอ่ะ แต่จามีก้ท่านป้านี่แหละที่ยังสอบไม่เสด ตอนนี้ก้กะลังฟิตอ่านหนังสืออยุ่ .. โปะแอมโมเนียไปหลายรอบแล้ว .. อิอิ คนแก่ก้งี้แหละ .. เหนื่อยง่าย 555 (เอ้อ พูดมาตั้งนาน ไอ้ที่เรียก ป้า ๆ เจ๊ ๆ เนี่ย .. หมายถึง พี่เนย นะ) อ่าฮะ .. ทำไมเวลามาอัพสเปซให้คนอื่นมันอัพไม่ถูกอย่างงี้เนี่ยยย จริง ๆ แล้วเราเปนคนพูดน้อยน้าาา พูดน้อยจริงจริ๊งง สังเกตจากการอัพสิ .. ฮ่า ๆ แถมเรายังเปนคนมีสาระด้วย .. ดูเรื่องที่อัพแต่ละเรื่องสิ .. - -' (สงสารคนอ่านจังง่ะ ><" ) ฮึ่ยยย พูดเรื่องที่ป้าอยากให้เราอัพมาหลายเรื่องแล้ว
คราวนี้มาพูดเรื่องที่เราอยากอัพให้ป้ามั่งดีก่า .. ใครหลง ๆ เข้าสเปซนี้มาก้ เปิดผ่าน ๆ ย่อหน้านี้ไปเลยก้ได้น้าาา ment มั่ว ๆ ไปเห๊อะ เจ้าของสเปซเค้าชอบ .. 555 วันจันทร์ ที่ 2 กรกฎา ..
ทุก ๆ เช้า .. เราและเพื่อน ๆ จะนั่งทานข้าวเช้าที่โรงอาหาร วันนี้ก้เปนอีกวันที่กิจวัตรของเราเปนไปตามปกติ แต่สิ่งที่แปลกไปอย่างนึงก้คือ .. ความรู้สึก เรา .. กำลังรู้สึกแปลก ๆ ที่กำลังจะได้รู้จักกับพี่สาวของเพื่อน ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า เค้า .. เพิ่งกลับมาจากอเมริกา เรารู้สึกกลัว .. กลัวไปซะทุกอย่าง กลัวว่าถ้าเค้ารู้นิสัยเรา เค้าจะบอกให้น้องสาวเลิกคบกะเรารึป่าวนะ
ถ้าเปนอย่างงั้น .. เราจะทำยังไงเนี่ย ? ฮ่า ๆๆ .. มันคือเรื่องจริงที่เรารู้สึกนะ ตอนเรากำลังจะเดินไปเข้าเรียนคาบแรก เรียนภาษาไทยน่ะ .. ทีแรกก้แอบดีใจ ,, พี่สาวนังแนนยังไม่มา ชั้นจะได้ไม่ต้องทำตัวเรียบร้อยไปอีกวันนึง .. ซักพัก .. มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามา ให้ตายเหอะ ..... หล่อนซอยผมซะ . . .. อื้อหือออ แถมยังมั่นด้วย .. สนใจแต่อาจารย์ดวงใจคนเดว ตอนนั้นทั้งห้องตกอยุ่ในความเงียบ ซักพัก .. เราก้นึกได้ว่านี่มันพี่ของแนนนี่หว่า ><" ก้เรยเรียกให้เค้ามานั่งแถว ๆ เราเว้ย เออเฮ้ยย .. พอเรียกแล้วเค้าไม่สนใจเราอ๊ะ
เรานี่โคดกริ้ว .. คือเราไม่ชอบอ่ะ เวลาที่พูดกะใครแล้วเค้ามะสนใจ จาให้ชั้นพูดภาษาอังกฤษใส่รึไงฮ้าาา .. ฮ่า ๆๆ .. ซักพักพี่เค้าก้เดินมา วางกระเป๋าแหมะ แถมไม่ทักไม่ทายเลยอ่ะ .. ดูท่าทางอย่างหยิ่ง ~ ซักพัก .. อาจารย์ก้เรียกให้พี่เค้าออกไปพูดแนะนำตัว ตอนพี่เค้าพูด เราก้ตั้งใจฟังน้าาา แต่ก้ไม่มากอ่ะ เพราะเรื่องที่เล่า ๆ มา ส่วนใหญ่ฟังมาจากแนนหมดแล้ว .. ฮ่า ๆๆ เราก้เลยนั่งเม้าท์กะแนน วันแรก ๆ เราก้ไม่ค่อยได้คุยกะพี่เค้าเท่าไหร่
รู้แค่ว่า .. พูดหน้าห้องเก่งชะมัด แต่ทำไมพอนั่งอยู่ในโต๊ะ ไม่คุยกะเราเลย อืมม .. เราจะได้ว่าวันนั้นมีเรียนพระพุทธ การคุยกันครั้งแรกที่ดูเปนการเปนงานของเราและพี่เนยก้คือ เราบอกพี่เค้าว่า เด๋วจะเซฟงานภาษาไทยมาให้นะ พรุ่งนี้จะได้เอามาprintที่โรงเรียนละก้ส่ง ๆ ไปเลย อ่อ ๆ เกือบลืมม ..
สิ่งที่ทำให้ปลื้มที่สุดคือตอนเรียนคาบเอเดรียนตอนบ่าย มันทำให้เรารุ้สึกว่า สวรรค์ทรงโปรด มีคนมาพูดกะเอเดรียนแล้วว้อยยยย .. คือปกติจะมีพี่จิ๊ง เรียนกะเอเดรียนอยุ่ สองคน คนอื่นจะไม่ค่อยตอบเท่าไหร่ คราวนี้มีพี่คนที่ชื่อ เนย เพิ่มเข้ามาอีกคน ก้คงดีเหมือนกัน แล้วมันก้เปนอย่างที่คิดล่ะ .. เอเดรียนคงถูกใจพี่เนยเค้าโคด ๆ อ่ะโหห อย่าให้โม้เลย ตอนเจ๊เค้าพูดกะเอเดรียนครั้งแรกนี่ เพื่อนทั้งห้องอึ้งอ่ะ .. ฮ่า ๆ เรายังอึ้งเร้ย คงไม่ต้องให้บอกใช่มั้ยว่าให้อึ้งตรงไหน ตรงที่เจ๊พูดมาก .. เอ๊ยย มะช่ายยยย ซาหรุบ ประทับใจสำเนียงเจ๊จ้ะ อ่อ .. ส่วนวันแรกที่มีเรื่องให้น้อยใจ
คิดดูจิ ไม่ให้เราน้อยใจได้ไง๊ เค้าจำชื่อทุกคนในกลุ่มเราได้หมดเลยนะ ยกเว้นเรา .. T.T พี่เค้าจำเราม่ายด๊ายยยยย การรู้จักกันครั้งแรกของเราผ่านพ้นไปวันนึง
วันอังคารที่ 3 กรกฎา
วันนี้ก้ไม่ค่อยได้คุยกับพี่เนยซะเท่าไหร่
ก้พี่เค้าเล่นไม่ค่อยพูดเลยอ่ะ วันนี้เราพาพี่เนยไปprintงานกัณฑ์มัทรี อืมมม แล้วก้ใช้แรงงานให้ป้าช่วยแก้งานของ อ.เยาวลักษณ์ด้วย ทีแรกไม่กล้าเอาให้ดู ไม่ใช่ไร เพราะอายความโง่ในภาษาอังกฤษของตัวเอง 555 .. วันนี้ป้าก้เริ่มพูดมากขึ้นนิดนึงนะ จำได้ว่าวันนี้อาจารย์เยาวลักษณ์พาทำกิจกรรม ถาม-ตอบ ที่วิ่งไปวิ่งมา 6 คนอ่ะ ตอนนั่งล้อมวง พี่เนยก้พูดเรื่องนู้นเรื่องนี้ให้ฟัง เราก้เริ่มรู้สึกคุ้น ๆ กะพี่เค้าขึ้นมาอีกนิด แต่ไอ้ประโยคสุดท้ายที่พี่เนยถามเรานี่ดิ ทำเอาเราแอบงอนอีกละ ทำไมพี่ไม่เคยเห็นหน้าเราเลย -.-' วันพุธ ที่ 4 กรกฎา จะนับว่าวันนี้เปนวันแรกก้ได้ ที่เราคุยกัน .. แบบที่ไม่เคยได้ทำ .. เปนครั้งแรก สามารถใช้สุภาษิตคำว่า สามวันจากนารีเปนอื่น ได้จริง ๆ คิดดูละกัน จากคนที่ไม่คุยกะเราเลยอ่ะ .. อยุ่ ๆ วันนี้เกิดนึกครึ้มอาไรกันขึ้นมาก้ไม่รุ้ มานั่งใกล้กันคาบศิลปะ ละวันนี้อ.แมวน้ำให้ร่างภาพข้าวมา เราก้ร่างเปน C4 เว่ย มีHg ไหลออกมาจากhydathode มี vascular cambium ไม่จำเปนต้องใช้แสงในการสังเคราะห์แสง ใช้ ความรัก .. คิคิ ละก้เปน mitotic cell division เราว่าจินตนาการเราออกจะบรรเจิดนะ .. ซักพักเราเดินออกไปเอาไม้ปิงปองกะแนน พอเดินกลับมามีคนมาเขียนว่า ฝีมือห่วยมาก วาดรูปอย่างกะเด็ก ป.3 จาก อ.กฤษดา ลายมืออย่างขี้เหร่อ่ะ .. 555555555555555555 แค่นั้นแหละ เราก้เล่นงิ้วกะป้าเลยอ่ะดิ มาว่าช้านได้ยางง๊ายยยยยยย เออ .. คุยกันไปคุยกันมา เริ่มเล่นหัวป้าแล้ว ลามปามอ่ะ ฮ่า ๆๆ ซักแปป ยัยป้ามาทำเหยียดผิวใส่ กรี๊ด ๆๆ .. เจอมุกนี้อึ้งเด่ะ ได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรม อืมมม แล้วเราก้นั่งขี้โม้กันแบบไม่เกรงใจอาจารย์เลยอ่ะ หัวเราะกันเสียงดังมาก ๆ .. แต่นั่นก้เปนครั้งแรกที่ทำให้เราขำน้ำตาเล็ด -.-' วันนั้นกลับมาบ้านตอนกลางคืน
ได้ข้อสรุปใหม่กับตัวเองว่า .. พี่เนยเปนคนที่น่ารักมาก เรารอให้ถึงวันพฤหัสเร็ว ๆ .. จะได้มานั่งเม้าท์กันใหม่ .. ^^ ให้ตายสิ .. ตั้งแต่เกิดมามะเคยเจอใครต๊องขนาดนี้
วันพฤหัส ที่ 5 กรกฎา
วันนี้ป้าบอกเราว่า จะกลับบ้านตอนบ่าย โห่ .. รุ้สึกเหมือนหวิวเลยอ่ะ น้อยใจดิ ไอ้ชั้นอุตส่าห์มารอเล่นด้วยเต็มที่ เข้าใจอารมณ์มั้ยอ่ะ นอยโคด ๆ เลย ..
สุดท้ายป้าก้ไม่ได้กลับบ้าน เพราะมีนัดถ่ายรูปห้อง แต่วันนี้เราไม่ค่อยได้คุยกันซะเท่าไหร่ เพราะวันนี้ เราอารมณ์บ่จอยสุด ๆ เจอเรื่องซวย ๆ ไปสองเด้ง เลยหมดอารมไปทั้งวันเลย .. วันเวลาผ่านไป .. วันนี้ .. วันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎา
ป้าเข้ามามีส่วนสำคัญในชีวิตของเค้าเกือบเดือนแล้วนะ ^^ จะให้พูดยังไงดีล่ะเนี่ย .. ไม่รุ้จะสื่อผ่านตัวอักษรได้ดีซักแค่ไหน รุ้แค่ .. มีป้าแล้วมันไม่เหงา วันไหนที่ไม่เจอละเหงาชะมัด ไม่มีคนให้แกล้งพูดจาทำร้ายจิตใจใส่ เด๋วนี้มันเปนงานอดิเรกไปละ เวลาที่ป้าชอบทำอาไร .. แล้วเค้าก้ชอบที่จะไม่ทำในสิ่งนั้น เค้าชอบให้เขียนหลัง เรามะเขียน จริง ๆ แล้วจะให้เขียนดี ๆ ก้ได้น้าา แต่เห็นทำหน้าอ้อนวอนขนาดนั้น มันน่าแกล้ง .. ก๊าก ๆๆๆ เค้าคงไม่ต้องพูดใช่มั้ย ..
ว่าเค้ามองป้าเปนคนยังไง มันคงไม่สำคัญเท่ากับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้ตอนนี้ รายละเอียดบางอย่าง
มันไม่จำเปนต้องพยายามที่จะจำ
ถ้าหากมันเปนความทรงจำดี ๆ แล้ว
มันจะฝัง .. อยุ่ในใจของเราไปเอง
โดยที่เรา .. ไม่ต้องพยายามทำอาไรทั้งนั้น
เรื่องของป้าก้เช่นกัน ..
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ..
ที่ทำให้เราได้รู้จักกัน
ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดี ๆ ที่หยิบยื่นให้
แม้ว่าเค้าจะไม่เคยได้พูดมันออกไป
แต่อย่างน้อย สิ่งที่พูดไปในวันนี้
มันก้เปนอีกเศษเสี้ยวหนึ่งของความรุ้สึกที่มี
ที่อยากจะให้ป้าเนยได้รู้มันบ้าง ..
มาถึงวันนี้
สิ่งหนึ่งที่เราเคยกลัวในวันแรกที่ได้รู้จักกับเธอคนนั้น
มันได้หายไปหมดแล้ว ..
สิ่งที่มาแทนที่คือความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้ป้า
แปลกนะ ..
เราอาจจะรู้จักกันได้ไม่นาน
แต่ทำไม .. เค้าถึงรู้สึกคุ้นเคย
ทุกครั้งที่เราเหงา ..
เธอจะเปนคนแรกที่เราจะคิดถึงเช่นกัน แต่ที่เราไม่เคยบอก หรือไม่เคยโทรหา ก้เพราะไม่อยากจะต้องให้มานั่งแบ่งความรู้สึกเหงาด้วยกัน แต่ทุกครั้งที่เธอเหงา บอกเรานะ .. เราจะอยู่คุยเปนเพื่อนไปเรื่อย ๆ จนกว่าอาไร ๆ มันจาดีขึ้น .. หรือถ้าต้องการให้อยุ่เงียบ ๆ .. เราก้พร้อมที่จะเปน เพราะเรา .. อยากจะรู้ทุกข์สุขและความเปนไปของเธอเสมอ แบ่งความรู้สึกเหงามาให้เราบ้าง จะได้ช่วยกันคิดถึงกันไง .. ดีป่ะ ? โห ..เข้าโหมดเน่านะเนี่ย
อย่าน้อยใจ .. ในสิ่งที่เค้าไม่เคยพูดนะ ^^
น้องสาวอาจจะมีขี้งอนตามประสาเด็กน้อยมั่ง ก้ได้แต่หวังว่าคุณป้าจะเข้าใจ ><" ง้อเค้าด้วย .. เค้าชอบให้ง้อ เค้าก้ขาดความอบอุ่นเหมือนกัน ฮ่า ๆๆ สุดท้ายนี้
จะบอกป้าว่า .. ป้าเปนคนที่น่ารักมาก ๆ เปนเพื่อนที่น่ารัก .. เปนพี่ที่น่ารัก ^^ วัน ๆ อย่าเอาแต่ทำหน้าบูดเหมือนหมูนักน้าา แค่นี้ก้แก่มากแล้วนะตัว .. -.- Blog หน้านี้
อาจจะเขียนได้ไม่ดีเท่าไหร่
ภาษาไม่สวย .. พูดจาไม่ค่อยเพราะ
แต่มันมาจากใจของคนเขียน .. จริง ๆ
ป้ามาอัพใหม่เอาเองละกันนะ
เค้ารักป้านะรุ้ป่าว
ป้ารักเค้ามั่งมั้ยอ่ะ ><"
จะไม่พูดถึงอนาคตข้างหน้า
เพราะเราก้ไม่รู้เหมือนกัน
ว่าจะต้องเจอกับปัญหาอาไรอีกบ้าง
แต่สิ่งที่รู้อย่างหนึ่ง
ไม่ว่าเธอจะเจอกับเรื่องเลวร้ายซักแค่ไหน
จำเอาไว้นะ ..
เราจะอยู่ข้าง ๆ เธอ ..
สำหรับ Blog หน้านี้ ห้าม EDIT
ห้าม DELETE ห้ามมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม !! ไม่งั้นน .. งอนนนนนนนนนนนนนนนนนนนตลอดชาติ เข้าใจ๊ ?
ฮ่า ๆๆ |
|||||
|
|
